Din, genellikle doğaüstü, kutsal ve ahlaki öğeler taşıyan, çeşitli ayin, uygulama, değer ve kurumlara sahip inançlar bütününe verilen isim veya tanımdır. Zaman zaman inanç sözcüğünün yerine kullanıldığı gibi, bazen de inanç sözcüğü din sözcüğünün yerinde kullanılır. Din tarihine bakıldığında, birçok farklı kültür, topluluk ve bireyde din kavramının farklı biçimlere sahip olduğu görülür. Arapça kökenli bir sözcük olan din sözcüğü, köken itibariyle "yol, hüküm, mükafat" gibi anlamlara sahiptir.

İslam Büyüklerini ve onların eserlerini okudukça, hayatları bize ayrı bir ders, yazdıkları ayrı bir ders vermektedir. Bakınız Hayatı Cihat ile geçmiş Büyük Üstad Bediüzzaman Said_i Nursi veya (Kürd_i) (K.V.) Gençler için ne diyor!

“ Bismillah her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız. Bil ey nefsim, şu mübarek kelime İslâm nişanı olduğu gibi, bütün mevcudatın lisan-ı haliyle vird-i zebanıdır. Bismillah ne büyük tükenmez bir kuvvet, ne çok bitmez bir bereket olduğunu anlamak istersen, şu temsilî hikâyeciğe bak dinle. Şöyle ki:

Bedevî Arab çöllerinde seyahat eden adama gerektir ki, bir kabile reisinin ismini alsın ve himayesine girsin. Tâ şakilerin şerrinden kurtulup hacatını tedarik edebilsin. Yoksa tek başıyla hadsiz düşman ve ihtiyâcatına karşı perişan olacaktır.

Zaman Gazetesi muhabiri İbrahim Bey bizi konağımıza götürdü. Burada biraz dinlendikten sonra, bir belde Belediye Başkanı ile akşam yemeği düzenlenmişti. Çok temiz ve havası güzel bir tepenin eteğinde kurulmuş o bölgenin en büyük ve en güzel restaurantın’da hazırlanan akşam yemeğine katıldık. Sn. Belediye Başkanı buradaki Türk arkadaşlarımızın sayesinde tam bir Türk dostu olmuştu. Saygıdeğer eşleri Türkiye’ye gezmeye gelmiş, turistik yerleri ve birazda Türkçe biliyordu. O da büyük bir Türk dostu idi. Zaten yemeğin Türklerle olduğunu duyunca bunun için geldiğini de ifade etti. Sohbet gittikçe koyulaşıyordu. Dünya, Türk, Avrupa ve İtalya siyasetçilerinden bahsedildi. Belediye Başkanı, Kendisinin de büyük çoğunluk İtalyanlar gibi Türkiye’nin Avrupa Birliğine katılmasından yana olduğunu, şimdi ki Başbakan Recep Tayip ERDOĞAN’ı takdir ettiğini ve beğendiğini söyledi. Saat 24:00 sularında bir tepenin doruğunda olan eskiden kale görevini yapan, şimdiki Belediye Başkanlığı binasına bizi götürdü. Tepenin doruğunda kalenin terasında Roma’yı seyretmek harika idi. Beynimizi bombalayan Pompei ziyaretinden sonra, düzenlenen yemek, yapılan sohbet ve bu manzara, dostlarımızın ilgi ve alakaları bizi epey dinlendirdi. Konağımıza döndüğümüzde saat 02:00’ yi geçmişti.

            Sarajevo’nın serin fakat çok temiz havalı sabahında oteldeki odamızda sabah namazı ezanı ile uyanıyoruz.  İnanın Türkiye’de bile yine eski Osmanlı Mahalleleri hariç bu kadar çok camili yerleşim yeri bulmak imkânsız. Sabah 07.00 ‘de başlayan zengin menülü kahvaltımızdan sonra Sn. İsmail MÜFTÜOĞLU’nun ilan ettiği gibi saat 08.00’de salonda toplandık.

            Çok aziz ve değerli eski Adalet Bakanımız muhterem İsmail MÜFTÜOĞLU’nun organize ettiği yine eski İstanbul Milletvekillerinden muhterem Hüseyin KANSU’NUN rehberliğinde İkram Turizmin ev sahipliğinde Bonsa Hersek Cumhuriyetine 16 Ekim 2008 tarihinde bir gezi düzenlenmişti. Sn. Bakanımızın daveti üzerine  bu organizasyondan haberdar oldum ve katıldım.

Ramazanı Şerif bütün İslam alemine hayırlara vesile olsun.
Allah sağlıklı oruç tutmayı herkese nasip etsin.
Allah fakir fukaraya rızıklarını versin.Aç ve açıkta kimseyi bırakmasın... “Amin”

Ramazan orucu müslüman , akıllı ve ergenlik çağına gelmiş kimselere farzdır. Ramazan orucu, kameri aylardan Ramazan ayının bazen 29, bazen 30 gün sürmesine göre 29 veya 30 gün olarak tutulur. Oruçlarda niyet önemlidir. Niyet kalp ile olur. Geceleyin imsaktan önce veya imsak vaktinde ertesi gün oruç tutacagini kalbinden geçiren bir müslüman o günün orucuna niyet etmiş olur. Oruç tutmak düşüncesi ile sahur yemegine kalkan kimse de oruca , niyet etmiş sayılır. Ancak oruç tutan kimsenin hem içinden niyet etmesi, hem de dili ile "Niyet ettim Ramazan'ın yarınki orucuna" diye söylemesi daha iyi olur.

            Selimiye camii Edirne’de, Dupnisa Mağarası da Kırklareli’nde birbirlerine yakın fakat dünya çapında iki şaheser, birisi Mimar Sinan tarafından inşa edilmiş kul (beşer) yapısı, diğeri de Kudret-i ilahi ile ( suyun taşları oyması ile) oluşmuş harika bir eser,

            Selimiye Camii’ni devlet ve millet olarak hem tanıyor ve hemde tanıtmaya çalışıyoruz. Bir çok yerde yüzyıllardır ayakta duran eserleri ile (camii, medrese, han, hamam, köprü v.s.) övündüğümüz Mimar Sinan’ın ustalık döneminde yaptığı belirtilen Edirne Selimiye Camii hakikaten son derece zarif, (minare, kubbe ve camii iskeletinin bir birine uyumlu), görkemli, ferah, ses ve aks konusun da mükemmel bir eseridir. Türkiye’de tarihi eser denilince; herkesin aklına ilk gelen büyük eserlerden birisidir. Bahçesi ve bahçesinin peyzaji da buraya ayrı bir güzellik ve ahenk vermiştir. Yani yıllarca Osmanlı İmparatorluğuna Başkentlik yapmış, Edirne şehri bu şaheserle tanınır olmuş denilse doğrudur.

Şuna inandımki, ne kadar okursanız okuyunuz, gözlerinizle gördüğünüz, yaşadığınız ve bizzat hissettiğiniz kadar etkili olmuyor. Öyleyse gezmek, görmek, hissetmek ve bizzat yaşamak gerek. Bu şekilde daha belirleyici ve daha da inandırıcı olduğu gibi akılda da daha kalıcı oluyor.

            Hindistan hakkında çok şey okumuştum, fakat aklımda kalan sadece nüfusunun çokluğu, dinlerinin çeşitliliği, havasının ılımanlığı, cevizi başta olmak üzere çok çeşitli baharatın yetiştiği ve dünyaca ünlü Taç Mahal’a sahip olduğu idi, ancak nasip oldu gidip bizzat gördüm, gezdim ve şahit oldum. Gördüklerimi hatırlayabildiğim kadarı ile sizlerle paylaşayım, okuyun ve bildiklerinizle mukayese edin, daha sonra sizde gidip, gezmeye ve görmeye çalışın, bu sefer göreceksiniz ki benim yazdıklarıma doğrudur diyeceksiniz amma sizin görüp hissettikleriniz ayrı olacaktır. Çünkü Görülen ve hissedilen her şeyin kaleme dökülmesi mümkün değildir.

Bazı maneviyat büyüklerinin şu sözüne bir göz atın lütfen:-İnsan mutluluğu da mutsuzluğu da kendi kafasında aramalı, kendi düşünce yapısında görmelidir!..

Evet mutluluk da mutsuzluk da bir bakıma insanın düşünce yapısında, olayları yorumlama anlayışındadır. Nitekim bir olayı hem mutluluk vesilesi olarak yorumlayabilirsiniz hem de bunalım sebebi haline getirebilirsiniz...

Diyelim ki herkes gibi sizin de içinde bulunduğunuz sıkıntı, üzüntü ve zorluklarınız vardır. Bunu doğru olarak yorumlayabilirseniz bir çıkış yolu bulabilirsiniz... En azından bunların geçici imtihan olduğunu düşünüp; bu da geçer yahu! diyerek sabreder, rahatlayabilirsiniz. Yahut da sıkıntıyı büyüttükçe büyütür, bir bunalım sebebi haline getirebilirsiniz de... İkisi de sizin düşünce tarzınızla, hayata İslam kültürüyle bakıp bakmayışınızla ilgidir...

Hz. Mevlânâ benim zamanımda gelseydi, Risale-i Nur'u; ben onun zamanında gelseydim Mesnevi'yi yazardım. Onun hizmeti Mesnevi tarzındaydı, şimdi ise Risale-i Nur tarzındadır."     Bediüzaman                                                                   

     Bismihi...Bu yol size gider Efendim...            Bu yol Mürşidi Kamillerin yoludur bilirim... Anadolu’nun uyuyan yollarında buhrana düşmüş insanlar sizi arıyor.             Seher vakitlerinde rüyalarıma şefkatin eli değince, sizden bir esinti düşer ruhuma. Üstadım, Ruh Mimarım, Efendim... Birazdan dünya sizinle uyanacak taze güne. Sabahlar aydınlık, sabahlar serin. Sizin gül kokulu hatıranız, tatlı bir meltem gibi dağıtacak insanlığı saran buhranı.             Şimdi...            Günahları çoğalan caddelerin tadı yok, esrarı yok. Tadı yok mekanların, meskenlerin.            Hendekleri, menzilleri geçen sizin ak sevdalarınızdı. Aşkın kıyamında el bağlayan, sizin efsunkâr ellerinizdi, kalbimize mühür vuran. Gönül ayinesinde yürüdük sizin gibi Sultânü'I-Ulemâ  dergahına. .. Biliriz, zordur dünyadan geçmek... Pervane olduk şardan içeri.             Nurun şefkatine susamış kerbela misali yüreğimiz... Yanar dururuz kardan içeri... Sokaklarımız, caddelerimiz, evlerimiz kan ağlar... Bağdat sokaklarında kaldırımların avuçları terliyor utançlarından. Kahırlanıyor caddeler. Ağaçların ilenci düşüyor yaprak yaprak...Yok, tesellisi ruhumuzun, ruhumuz mahalle yetimi... Bir ceylan sekmesiyle, yayan yapıldak koşuyoruz asrın cehennemine.Uzaklardan görürsünüz hal ü ahvalimizi...Yüreğimiz, hasrettir yüreğinize. Kalmışız kıyılarda, uzattık ellerimizi ellerinize. Ey zamana düşen ışık, Verin ellerinizi...

Mübarek Ramazan Bayramına 4 gün kala bir arkadaşımın daveti üzerine İtalya’ya gitmeye karar verdik. İstanbul Sabiha Gökçen havaalanından havalandıktan,  yaklaşık 3 saat sonra Bergamo Havaalanına indik. Bergamo Şehri Milano’ya yarım saat uzaklıkta bir tepe üzerine kurulu, ortaçağdan kalma sade, zevkli yapıları, dar sokakları ile zarif ve estetik küçük fakat zengin bir şehirdir. Orada Fatih isminde bir arkadaş (o kadar cana yakın ki karşılaması, ilgisi, alakası ve sohbeti insana öyle bir his veriyor ki sanki uzun yıllardır tanışıyoruz) bizi karşıladı, arabasıyla geçtiğimiz yerleri de tanıtarak Milano’ya götürdü. Milano Kuzey İtalya’da (Kuzey Kısmında) bulunan Lombardıa Bölgesinin Başkenti dır. Ayrıca İtalya’nın da Tekstil, Sanayi ve Ticaret merkezidir.

Feyiz ve bereketin coştuğu mübarek gecelerimizden biri de Miraç Gecesidir. Miraç bir yükseliştir, bütün süfli duygulardan, beşeri hislerden ter temiz bir kulluğa, en yüce mertebeye terakki ediştir. Resulullahın (a.s.m.) şahsında insanlığın önüne açılmış sınırsız bir terakki ufkudur.
Bu ulvi seyahat, mucizelerin en büyüğüdür. Miraç mucizesi Kur'ân-ı Kerimde âyetlerle anlatılmış ve varlığı inkâr edilemeyecek bir şekilde ortaya konmuştur. Bu îlâhî yolculuğun ilk merhalesi olan Mescid-i Aksâya kadarki safha Kur'ân'da şöyle anlatılır:

“Âyetlerimizden bir kısmını ona göstermek için kulunu bir gece Mescid-i Haram'dan alıp çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya seyahat ettiren Allah, her türlü noksandan münezzehtir. Şüphesiz ki O her şeyi hakkıyla işiten, herşeyi hakkıyla görendir.” (İsra Suresi, 1)

Miraçın ikinci merhalesi de Mescid-i Aksâdan başlayarak semânın bütün tabakalarından geçip tâ İlâhi huzura varmasıdır. Bu safha da Necm Sûresinde şöyle' anlatılır:

“O ufkun en yukarısında idi. Sonra indi ve yaklaştı. Nihayet kendisine iki yay kadar, hatta daha da yakın oldu. Sonra da vahyolunacak şeyi Allah kuluna vahyetti. O’nun gördüğünü kalbi yalanlamadı. Şimdi O’nun gördüğü hakkında onunla mücadele mi edeceksiniz? And olsun ki onu bir kere daha hakiki suretinde gördü. Sidre-i Müntehâda gördü. Ki, onun yanında Me'vâ Cenneti vardır. O zaman Sidre'yi Allah'ın nuru kaplamıştı. Gözü ne şaştı, ne de başka bir şeye baktı. And olsun ki Rabbinin âyetlerinden en büyüklerini gördü.” (Necm Suresi, 7-18.)

İslâm dini kadına pek büyük bir mevki ve şerefli bir makam vermiştir. Cenab-ı Hakk bir ayet-i kerime de “Ana-babanıza öf bile demeyin” (İsra Sûresi, 28) buyurmuştur.

Efendimiz Muhammed Mustafa (S.A.V.) Hazretleri de, “Cennet anaların ayakları altındadır,” (Suyûtî, el-Camiü’s-sağir, 3642) buyurmakla validelere çok büyük bir makam vermiştir. Bu münasebetle, İslâm’da kadın-erkek eşitliği olmadığı şeklindeki akılsızca ve mesnetsiz olan iftira mahiyetindeki itirazlara kısaca temas edelim:

Hz. Mevlânâ benim zamanımda gelseydi, Risale-i Nur'u; ben onun zamanında gelseydim Mesnevi'yi yazardım. Onun hizmeti Mesnevi tarzındaydı, şimdi ise Risale-i Nur tarzındadır."                                                                                                                                       (Bediuzaman )  

 Bismihi...Bu yol size gider Efendim...Bu yol Mürşidi Kamillerin yoludur bilirim... Anadolu’nun uyuyan yollarında buhrana düşmüş insanlar sizi arıyor. Seher vakitlerinde rüyalarıma şefkatin eli değince, sizden bir esinti düşer ruhuma. Üstadım, Ruh Mimarım, Efendim... Birazdan dünya sizinle uyanacak taze güne. Sabahlar aydınlık, sabahlar serin. Sizin gül kokulu hatıranız, tatlı bir meltem gibi dağıtacak insanlığı saran buhranı. Şimdi...  Günahları çoğalan caddelerin tadı yok, esrarı yok. Tadı yok mekanların, meskenlerin.  Hendekleri, menzilleri geçen sizin ak sevdalarınızdı. Aşkın kıyamında el bağlayan, sizin efsunkâr ellerinizdi, kalbimize mühür vuran. Gönül ayinesinde yürüdük sizin gibi Sultânü'I-Ulemâ  dergahına. .. Biliriz, zordur dünyadan geçmek... Pervane olduk şardan içeri.  Nurun şefkatine susamış kerbela misali yüreğimiz... Yanar dururuz kardan içeri... Sokaklarımız, caddelerimiz, evlerimiz kan ağlar... Bağdat sokaklarında kaldırımların avuçları terliyor utançlarından. Kahırlanıyor caddeler. Ağaçların ilenci düşüyor yaprak yaprak...Yok, tesellisi ruhumuzun, ruhumuz mahalle yetimi... Bir ceylan sekmesiyle, yayan yapıldak koşuyoruz asrın cehennemine. Uzaklardan görürsünüz hal ü ahvalimizi... Yüreğimiz, hasrettir yüreğinize. Kalmışız kıyılarda, uzattık ellerimizi ellerinize. Ey zamana düşen ışık, Verin ellerinizi...

Resul-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz buyuruyor:

Bütün İslam alimleri ittifakla bildiriyorlar ki, mübarek üç ayların girmesiyle, Cenabi Hak (c.c)  rahmet kapılarını açar,  tevbe eden günahkar kullarının tevbelerini kabul eder,  tevbelerinde sabır ve sebat gösterenlerin günahlarını bile sevaba çevirir.  Kim dünya ve ahiret saadetini düşünür tevbe kapısından içeri girerse muhakkak ki bahtiyar olacaktır.

Yeryüzünde yaşayan 6 milyar insandan yaklaşık 3/2 si bu kıtada yaşıyor. Demekki en çok insanı barındıran kıta Asya’dır. Ülkemizin en büyük kara parçası 4/3 ü de yine bu kıtada bulunmaktadır.

            Bunun içindir ki, Asya’da bulanan en büyük kara parçasına Anadolu diyoruz. Daha önemlisi bütün bayram ve siyasi nutuklarımızda Orta Asya’dan geldiğimizi, Asya kıtasının bizim Ata yurdumuz olduğunu söyleriz.

Bundan başka, Asya kıtasında dinen, ırken ve kültür bakımından aynı inanç ve yaşantıları paylaştığımız milletler ve ülkelerde mevcuttur. Tarih boyunca bu ülkelerle kaderbirliği yaptığımız, iyi ve kötü günlerde birlik ve beraberlik içinde olduğumuzu yine tarihçiler yazmaktadır. Kurtuluş savaşında; Pakistan ve Afganlıların bize gönderdikleri maddi ve manevi yardımlar, hala dillere destandır. Malezya’dan tutun, Tacikistan’a kadar hepsiyle ortak yanlarımız, ortak inançlarımız,  ortak örf ve adetlerimiz vardır. Hemen hemen bütün ülkelerle de ortak tutku ve kültür birliğimiz mevcuttur.  Ayrıca; Asya’da yaşayan insanların bir çoğu ile bizim ırk birliğimiz vardır. Değişik değişik kabile ve familyalardan (bir kısmı Türkmen, Kazak, Tacik, Azeri, Kürt, çerkez v.b)olsak bile Aynı dine mensubuz ve hepimiz Orta Asya Menşeyliyiz. Evet heyhat ki, Asya’da yaşayıp onlarla her türlü birlik ve benzerlik içinde olmamıza rağmen, en az tanıdığımız Kıta yine Asya’dır.

            Selimiye camii Edirne’de, Dupnisa Mağarası da Kırklareli’nde birbirlerine yakın fakat dünya çapında iki şaheser, birisi Mimar Sinan tarafından inşa edilmiş kul (beşer) yapısı, diğeri de Kudret-i ilahi ile ( suyun taşları oyması ile) oluşmuş harika bir eser,

            Selimiye Camii’ni devlet ve millet olarak hem tanıyor ve hemde tanıtmaya çalışıyoruz. Bir çok yerde yüzyıllardır ayakta duran eserleri ile (camii, medrese, han, hamam, köprü v.s.) övündüğümüz Mimar Sinan’ın ustalık döneminde yaptığı belirtilen Edirne Selimiye Camii hakikaten son derece zarif, (minare, kubbe ve camii iskeletinin bir birine uyumlu), görkemli, ferah, ses ve aks konusun da mükemmel bir eseridir. Türkiye’de tarihi eser denilince; herkesin aklına ilk gelen büyük eserlerden birisidir. Bahçesi ve bahçesinin peyzaji da buraya ayrı bir güzellik ve ahenk vermiştir. Yani yıllarca Osmanlı İmparatorluğuna Başkentlik yapmış, Edirne şehri bu şaheserle tanınır olmuş denilse doğrudur.

Türkiye Diyanet Vakfı İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) tarafından düzenlenen ve hafta sonunda İstanbul'da gerçekleştirilen AVRUPA BİRLİĞİ ÜLKELERİNDE DİN-DEVLET İLİŞKİSİ başlıklı sempozyumda, ülkemizin sosyal ve siyasi gündeminden hiçbir zaman düşmeyen ve sağlıklı bir zeminde tartışılması nerede ise imkansız hale gelen konuların ele alınmasını önemli ve olumlu bir adım olarak görmek gerekir.

Din-Devlet ilişkisi meselesi gibi Türkiye'nin nerede ise modernleşme tarihi boyunca devamlı sorun olmuş ve bir türlü sağlıklı bir çerçeveye oturtulamamış bir konu hakkında bir yandan güvenilir bilgi üretmek zor olurken diğer yandan bu ilişkide yaşanan sorunlara ufuk açıcı çözümler bulmak imkansızlaşmaktadır. Bu tür konularda hiç kimse yeni bir açılıma ihtiyaç duyduğunu kabul etmemekte ve yeni bir açılımı dinlemek istememektedir.

Çağımızdaki bütün işletme ve kurumlarda Müşteri Memnuniyeti diye bir kavram ve duygu oluşmuş, bunun için her işletme kendi iç bünyesinde Müşteri Memnuniyetini sağlamak için personellerini ‘Beşeri Münasebet’ dediğimiz müşterileri ile ilişkilerinde nasıl davranılacağına dair eğitime tabi tutmaktadırlar. Çünkü tüketici artık kendisi ile ilgilenen, kaliteli hizmet vererek mal üreten,  satış sonrası hizmetleri de aksatmayan Kurum ve Firmaları tercih etmektedir. Tüketicilerin bu bilinçli tercihleri Kamu Kurumların da etkisini göstermektedir. Kamuya (Devlete) ait kurumlarda verilen mal ve hizmetler çoğunlukla                         tekel niteliğindedir. Tekel olan yerlerde de Tüketici Tercihini nasıl yapacak diye merak edilmektedir. Halbuki Kamu kuruluşu olmalarına rağmen, Son 15 yılda Ankara ve İstanbul Belediyelerinin çalışmalarına bakıldığında Tüketici diye nitelendirdiğimiz vatandaşlar bütün baskı ve propagandalara rağmen kendisine kaliteli hizmet vereni adeta ısrarla tercih etmiş ve iş başına getirmiştir.

(Aşka ve Sevgiye Adanan Eser)
Hindistan – 3 –

Yıllarca Hindistan’a Başkentlik yapmış Agra’ya doğru ilerlerken heyecanlıydık. Dostumuz Ahmet AVCI beyin büyümüşte küçülmüş cinsten sevimli ve zeki kızı, yolda bize ezberlemiş olduğu Kur’andan süreler ve ilahiler okuyordu. Hava çok güzeldi, insanlar, hayvanlar kısaca bütün mahlûkat yollarda, çöllerde ve tarlalarda idi. Bu yol da Pencap Eyaletine giderken görülen yollar ve manzaralarla aynı idi. Tek değişiklik, Yeni Delhi ile Agra arasındaki yol kenarında çok büyük Turistik Tesisler mevcut. Bu tesislerde hediyelik eşya satan marketler, restaurantlar, oteller, yılanları oynatan (çingene) hintliler, filler ve develer gibi muhtelif hayvan sergileri, flüt çalanlar değişik kıvrak danslarla insanları eğlendiren çocukları bulmak mümkündür. Yemyeşil bir ülkede dümdüz yollarda ilerliyorduk, gördüğümüz bütün kaleler, tarihi kumbetler, kervansaraylar ve camiler Müslüman Türklerin, Hindistan’da yönetimde bulundukları Babür Şah, Ekber Şah ve Cihan Şah dönemlerine aittir.

Mutluluğun en önemli şartlarından biri de başarıdır. Başarı, insanı güçlü yapar, motive eder, heyecanlı, sevinçli ve moralli tutar